Het Loosterveld

van oude paden naar nieuwe wegen,
Nederlands sjamanisme

Verbonden met het ontstaan van de aarde. Hoeder van de elementen. Hoeder van de seizoenen. Bewaker van innerlijke wijsheid. Oerkracht. Draak.

Draken, hier in het westen worden ze vaak neergezet als alles vernietigend. Als iets wat bestreden en gedood moet worden. Een beeld wat vooral is ontstaan toen het christendom zijn intrede deed. Het verhaal van Sint Joris en de draak, waarin de draak gedood wordt, gaat eigenlijk over de overwinning van de christenen op de heidenen.

In de oude tijd waren de draken de levensenergie van Moeder Aarde. De aardedraak was verbonden met alles wat aarde is, zand, leem, klei, stenen en rotsen. De luchtdraak met de lucht en de wind. De waterdraak met bronnen, rivieren, meren, de zeeën en de oceanen. De vuurdraak met het magma, het vuurspugen van de vulkanen en zo met ontstaan van nieuw land en vruchtbaarheid.

Levensenergie beweegt, stroomt. Wind verplaatst zand. Rivieren verleggen hun bedding. Vuurspugende vulkanen scheppen nieuw land. De drakenenergie staat zo voor schepping, maar ook voor tijd en voor vergankelijkheid. De Edda vertelt van de draak Nidhöggr, die knaagt aan de wortels van Yggdrasil, de levensboom. En dan is er Ouroboros, de draak of slang die in zijn eigen staart bijt. De kringloop van het leven, seizoenen die komen en gaan. Dood, wedergeboorte en transformatie staan in verbinding met de levensenergie van Moeder Aarde, de drakenenergie.

Behalve de aarde, is ook ons lichaam in verbinding met de elementen. Het element aarde bijvoorbeeld, staat voor al het vaste in het lichaam, de botten. Maar aarde staat ook voor houvast, geborgenheid, veiligheid en je bij jezelf thuis voelen. Water staat voor onze emoties en voor vruchtbaarheid. Vuur voor passie en wilskracht. En lucht tenslotte, voor het jezelf laten zien, je eigenheid vormgeven.

Maar er is meer. In de aarde loopt een netwerk van energielijnen, die leylijnen, of ook wel drakenlijnen worden genoemd. Waar drakenlijnen elkaar kruisen is de energie sterk. Van oudsher werden er op die lijnen en op kruispunten heiligdommen gebouwd. Via de lijnen waren ze met elkaar verbonden.

Ook ons lichaam heeft een netwerk van energielijnen, de meridianen. In de oude tijd, waarin de mens in harmonie leefde met de natuur, waren de meridianen in het lichaam verbonden met de leylijnen of drakenlijnen. Door te leven rond hun heiligdommen en daar de ceremoniën te houden, waren ze verbonden met de drakenlijnen, de levensenergie van Moeder Aarde.

Zijn draken iets van vroeger? Nee hoor, de nazaten vliegen en lopen nog steeds rond. Denk maar aan de libel, dragonfly in het Engels, drakenvlieg. Maar ook aan de hagedis, krokodil en varaan.

Zelfs de Drakenbloedboom op de Canarische eilanden zou van een draak afstammen. Ladon, die door Hera werd aangesteld om de appelboom te bewaken in de tuin van de Hespiriden, werd gedood door Heracles. Uit de druppels bloed die in de aarde vielen, groeiden de Drakenbloedbomen. De eerste ontdekkingsreizigers dachten dat Ladon in de Teide woonde, de vulkaan op Tenerife. Waar of niet, het drakenbloed, het rode sap van de boom werd door de oorspronkelijke bewoners gebruikt om de doden te balsemen. En zo is de boom verbonden met dood en wedergeboorte. Met de drakenenergie.

De voorouders van hier, van het zand, klei, van leem, van het veen, ze leefden in die verbondenheid. En ze bouwden hun heiligdommen op de drakenlijnen. Sommige van die heiligdommen zijn nog altijd in ons landschap te vinden, zoals grafheuvels en hunebedden. Het zijn nog altijd krachtplekken om te verbinden met de voorouders. Maar ook met Moeder Aarde en Haar levensenergie. Het zijn plekken om je energiesysteem te verbinden met de drakenlijnen. Om te her-inneren, te zijn.

Heeft een draak je opgezocht, word er van je gevraagd drakenhoeder te worden. Dat zet altijd transformatie in gang. Je werkt met de elementen en de energielijnen. Voor je eigen levensenergie, voor heling en inzicht, maar ook voor de levensenergie van Moeder Aarde. Misschien niet altijd even makkelijk, want draken zijn niet altijd even subtiel. Maar wel ontzettend mooi om te doen. Het doet er toe. Jij doet er toe!