Het is stil om je heen. Nou ja, stil… Je hoort vogels fluiten, de wind fluistert door de kruinen van de bomen. Een bij zoemt langs. De bomen rond het pad in het bos waar je wandelt wijken uiteen. Je komt op een grote open plek, een loosterveld. Je gaat zitten, op een plek die voor jou gemaakt lijkt te zijn. Je voelt de aarde onder je, de zon op je huid, de wind die speelt met je haar. Langzaam maar zeker voel je hoe de rust van de plek jouw rust wordt. Je voelt wie je bent, helemaal jezelf.

Je levenspad wandelen in verbondenheid met Moeder Aarde en met Al Wat Leeft, natuur en mens, voor mij is dat het pad van de sjamaan. Ik wandel dit pad in eenvoud en zachtheid. Ik neem je graag mee op pad, op zoek naar jezelf, voor healing of voor inzicht in jezelf en je levenspad. Om zo jezelf te her-inneren. Weer te worden wie je werkelijk bent op een manier die bij jou past. Hoe, dat vind je op deze website. Maar waar je ook voor komt, healing, een ceremonie, de opleiding, de reis naar Gran Canaria, ik creëer in eenvoud en zachtheid een veilige bedding waarin je jezelf kunt zijn. Wandel je mee?

Van hart tot hart, Ilonka Heideveld

Nederlands sjamanisme, her-inneren

Het was in de oude steentijd dat de eerste mensen, in wat tegenwoordig Nederland heet, rondtrokken. Onze voorouders leefden in verbondenheid met de natuur. Ze waren onderdeel van de natuur. Moeder Aarde was een levend wezen. Iedere plek, in, op of boven de aarde was heilig. Leven in verbondenheid met en met respect voor Moeder Aarde betekende evenwicht en heling.

Alles in de natuur, iedere boom, struik en steen had een ziel, ademde de Grote Moeder. Zij was het die werd aanbeden. De Grote Moeder sprak door de natuur met de spiritueel leider, de sjamaan. Zij gaf die boodschappen door aan haar stam. Ieder mens had eigen verantwoordelijkheid. Leefde je niet in verbondenheid met de natuur, raakte je in onbalans en werd je ziek. De sjamaan kon die ziekte, die onbalans genezen. Er werd er een plek gezocht om de verbinding met Moeder Aarde te herstellen. Dat kon zijn op een heuvel, bij een bron, een boom of een grote steen. Daar werd een ritueel gedaan, of gezongen, of gedanst.

Zo’n plek werd een krachtplek genoemd. Vooral de plekken waar de energiebanen van Moeder Aarde kruisen, was de energie, de kracht, extra voelbaar. Het is ook niet voor niets dat juist op die plekken offerplaatsen waren. Of steencirkels gelegd werden. Of de doden begraven, in grafheuvels of hunebedden. Plekken in het landschap die ons ook nu nog herinneren aan de tijd van toen.

In de tijd van nu zijn we het verleerd. Leven met het ritme van de natuur. Ademen met het ritme van de seizoenen. Met dag en nacht. Met luisteren naar wat het lichaam nodig heeft. Je gaat makkelijk over je grenzen heen met tot gevolg dat je jezelf kwijtraakt. Soms in één keer, door een traumatische gebeurtenis. Soms stukje bij beetje. De natuur in gaan helpt. Zonder dat je je dat heel erg bewust bent, verbindt je lichaam zich met de energie van Moeder Aarde. En dat is helend. Heb jij ook zo’n plek waar je dan heengaat? Dat ene bankje onder die boom, of dat heuveltje met dat mooie uitzicht?

Een krachtplek, achtergelaten door onze voorouders, is helend. De voorouders van hier, van de klei, het zand, het veen en het water, hun verbondenheid met Moeder Aarde is er voelbaar. Soms bijna tastbaar. Ze helpen de verbinding met Moeder Aarde weer te voelen. Geheeld te worden. De herinnering aan hun tijd hier, helpt ons te her-inneren.

Her-inneren, wandelen in de natuur. Tijd en rust op een plek nemen om te genieten, te mediteren, een ritueel te doen. Om de verbinding met Moeder Aarde te onderhouden, een intentie te zetten of voor healing, ik doe het regelmatig. En ik neem je graag mee, tijdens een consult of workshop. Individueel of met een groepje. Om te herbronnen, te her-inneren, te zijn wie je werkelijk bent. Vol in je schoonheid, vol in je kracht, vol in je zachtheid. Goed zoals je bent. Helemaal jezelf.