Het Loosterveld

van oude paden naar nieuwe wegen,
Nederlands sjamanisme

sjamaan en christen zijn, kan dat? Wat als kiezen voor één van de twee betekent dat je een wezenlijk deel van jezelf ontkent?Christen zijn en ontdekken dat je heldervoelend, helderziend of helderwetend bent. Helende handen hebt. Weten dat het binnen de kerk moeilijk bespreekbaar is. Maar het is wel deel van wie jij bent. Kan het elkaar tot zegen zijn?

Herkenbaar? je bent van harte welkom op de dag die Ds. Nico Sjoer en ik organiseren rond dit thema.

Elkaar tot zegen zijn

In mijn jeugd nam de kerk een belangrijke plaats in. Mijn vader was kerkorgelbouwer. Dus behalve de kerkdienst op zondag, kwam de kerk ook door de week ter sprake. Ik ging naar catechesatie, deed belijdenis. Onze kinderen werden gedoopt en gingen naar een christelijke school. Ik voelde me er thuis.

Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ik helende handen had en heldervoelend was. En ik wilde er mee aan het werk, dus ik maakte het bespreekbaar bij de predikant. Die was niet direct negatief. Maar toen kwam het sjamanisme op mijn pad en verhuisden we naar een andere woonplaats. Toen werd het een heel ander verhaal. In het kort kwam het er op neer dat ik buitengesloten werd, want wat ik deed was duivelswerk.

Toch bleef ik zijdelings betrokken, vooral in gespreksgroepen. Maar zelfs daar, in een gespreksgroep over bijna doodervaringen en zo nog meer, werd ik vakkundig de grond in geboord. Tot we naar Apeldoorn verhuisden. Daar was de gespreksgroep ‘Er is meer tussen hemel en aarde’. En daar was wel een open gesprek mogelijk. Met de toenmalige predikant ben ik met die groep een meditatie avond begonnen, die nog steeds actief is, inmiddels met de nieuwe predikant.

Afgelopen zomer was op het Lorelei Vrouwenfestival het thema de twee Maria’s. Het bleek dat ontzettend veel vrouwen hetzelfde pad als ik hebben afgelegd. Maar waar ik het lijntje met de kerk nog heb, zijn zij het kwijt. En het wordt als een gemis ervaren. Vooral het niet meer gezegend worden kwam naar boven.

Ik heb dat voorgelegd aan Ds. Nico Sjoer, de predikant met wie ik de meditatie avond begonnen ben. Het bleek dat hij iets dergelijks had gehad op een toerustingsdag. Het gesprek kwam op een bijna doodervaring en daarmee kwamen er verhalen op tafel over ‘die andere kant’, dat ‘er is meer’. Blijkbaar is er onder veel kerkmensen een behoefte om gehoord te worden.

Allebei hadden we zoiets: hier moeten we iets mee, maar wat? En dus ligt er een plan. Het plan om samen een dag te organiseren. Een dag waarin we een meditatie geven, er ruimte is voor gesprek, om gehoord te worden. En om de zegen te ontvangen. De zegen, die je niet alleen ontvangt, maar die je ook door mag geven. Elkaar tot zegen zijn, dat is waar het deze dag om gaat.

We beginnen de dag met een meditatie, om te ‘landen’ en om geïnspireerd te worden. Aansluitend is er alle tijd en rust om je verhaal te doen. Het middagprogramma ontstaat al doende, een beetje waar behoefte aan is. Ik kan een ceremonie geven rondom een sjamaanse vorm van zegen. Hoogstwaarschijnlijk ligt er buiten een hartlabyrint wat gelopen kan worden. En er blijft mogelijkheid voor gesprek, ook één op één. In ieder geval wordt de middag afgesloten met, voor wie wil, een persoonlijke zegen door Nico Sjoer. Voel je welkom!

Wil je je opgeven op heb je vragen? Mail me dan.

deze dag is op 30 juni 2018, van 10.00-16.00 uur in Vaassen

de dag is gratis, inclusief thee en koffie. Wel zelf lunch meenemen!